5. Psie sporty: agility

Witam.

Wśród właścicieli psów znajdują się różne typy ludzi. Przyjacielscy aczkolwiek trochę leniwi właściciele psów "kanapowych", którzy ograniczają spacery do krótkich wyjść. Wielbiciele długich, ale spokojnych przechadzek z ich równie spokojnymi, ale nie leniwymi psami. Wreszcie - fanatycy biegania, skakania, jazdy na rowerze i tym podobnych aktywności, których zwierzaki podczas spaceru mogą wybiegać się tak, że po powrocie do mieszkania czworonóg ze zmęczenia "znika" ;-).
Dzisiejszy post najbardziej uderza do ostatniej grupy, ale może również pozostali czytelnicy dojdą do wniosku, że od czasu do czasu byłoby ciekawie pobawić się w agility.

Na czym w ogóle polega ten sport? Najogólniej tłumacząc, w agility chodzi o to, by pies pokonał tor przeszkód jak najdokładniej i jak najszybciej. Oczywiście takie jest podejście sportowe, nikt nie zabroni ćwiczyć z psem tylko dla przyjemności i robić to powoli :-).
Troszkę dokładniej - każda przeszkoda powinna być w odpowiedni sposób pokonana, np. stacjonaty (jak płotki w biegu przełajowym) nie mogą zostać dotknięte/zrzucone, a w huśtawkach, kładkach zaznaczone jest pole (nazywane polem kontaktowym, kontaktem), którego pies musi dotknąć. Za każdy błąd są naliczane karne punkty, które rzutują na ostateczną ocenę (doskonała, bardzo dobra, dobra i gdy błędów jest za dużo - brak oceny).

Wbrew pozorom również człowiek ma sporo roboty podczas takich zawodów. Układ przeszkód nie jest znany wcześniej, także nie nauczymy psa mechanicznie pokonywać toru w określony sposób, dopiero przed samymi zawodami poznaje się sekwencje, w jakiej pies ma dane rzeczy przejść/przeskoczyć i naszym zadaniem jest bieganie i wskazywanie ich psu.

W takich zawodach może startować każdy pies. Mały, duży, rasowy, kundelek, po prostu każdy. Oczywiście nie dopuszcza się psów chorych, zranionych, suczek podczas cieczki lub w ciąży i psów "na dopingu" (tak, tak, nie tylko sobie ludzie takie rzeczy wstrzykują).

Są trzy kategorie wielkościowe dla psiaków: S (small, małe psy), M (medium, średnie), L (large, duże), dlatego nie ma się co martwić tym, że przeszkody będą za duże/za małe akurat dla naszego zwierzaka :-).
Istnieją również klasy trudności, więc i początkujący, i zaawansowani znajdą coś dla siebie.

Jakie przeszkody pies ma do pokonania? Zatwierdzonymi przeszkodami są: stacjonaty, huśtawka, tunel miękki, wiadukt lub mur, ściana, koło, stół, slalom, skok w dal, kładka, tunel sztywny.

Trenowanie agility (jak i jakiegokolwiek innego sportu) bardzo zwiększa więź między psem a człowiekiem, dlatego zachęcam do odwiedzenia klubu w okolicy lub do samodzielnego wykonywania przeszkód (zwłaszcza płotki do przeskakiwania łatwo zrobić samemu, należy pamiętać o robieniu bezpiecznych przeszkód) i ćwiczenia profesjonalnego lub dla samej zabawy :-).

Dla osób zainteresowanych regulamin agility: http://www.zkwp-szkolenie.pl/dyscypliny/agility/agility_regulaminy/regulamin_agility_fci_2007.pdf

Trening agility. Jak widać jest to proste i przyjemne.

A tu już zawody. "Troszkę" szybsze tempo ;-).

Kot uczący się pokonywania stacjonaty? Czemu nie? ;-)